ZADZIWIAJĄCE ZJAWISKO

Zjawisko to jest raczej zadziwiające, zważywszy na fakt niezbyt zachęcającego obrazu stanu wiedzy „semantycznej”. Sądzę, że wyjaśnienia należy po­szukiwać w:systemie szkolnictwa nastawionym bardziej na kształtowanie wie­dzy o właśnie sposobach, regułach, algorytmach konstruowania komu­nikatów, niż na refleksję co do ich treści (znaczenia) i związanych z tym przeżyć ,różnicach a) konstrukcji metod badających semantykę i syntak­tykę oraz b) kryteriów oceny ich rezultatów,sztuczności warunków eksperymentowania, kiedy to faktycznie —mimo tworzenia sytuacji jak najbardziej zbliżonych do naturalnych„wymusza się” określanie werbalnie tego, co naturalnie przebiega w nieuświadamiany sposób.Analiza praktycznego użycia tych znaków, wymagającego intuicyjne­go „posługiwania się” całością wiedzy, może dać rezultaty zgodne ze stanem faktycznym (czego dowodem są przedstawione dalej rezultaty badań nad pragmatyką wiedzy o językowych znakach miary). Twier­dzenie to wypowiadam po dokonaniu rozległej penetracji badawczej omawianego fragmentu wiedzy, uznając wskazany sposób postępowa­nia za najwłaściwszy.Aspekt pragmatyczny jest związany z okazjonalnością czy też kontekstem użycia znaków miary. Aspekt ten łączy się ponadto z zabarwieniem emocjonalnym wyrażeń gradacyjnych (i — rzadziej —ilościowych).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *